"Poczytaj mi mamo", "Miś" czy "Świerszczyk" to moje pierwsze spotkania ze słowem drukowanym. Moja mama rzeczywiście czytała mi książki. W czasach przaśnych zabawek, opowieści przenosiły w świat magii. Gdy już nauczyłam się czytać otworzył się przede mną nowy świat. Czasem tęsknie spoglądam w bibliotece na kącik z książką dziecięcą. Ale wracam do Muminków albo Kubusia Puchatka. A ostatnia wyprawa zaowocowała zachwytem nad pozycjami, które tu prezentuję. Pierwsza w sposób niezwykły i trafny przedstawia kwestię adopcji. Tak trudny problem omówiono bez patosu i wzniosłości, za to z czułością i prostotą. Poetycka opowieść o miłości na którą trzeba czasem długo czekać, z pięknymi ilustracjami. Druga zaś w formie zabawnej rymowanki traktuje o zdrowym odżywianiu. Lenio pożera niezdrowe jedzenie i staje się obiektem ataku kocura. " Jeśli kochasz swoje dzieciństwo dostatecznie, jest rzeczą niemożliwą, abyś go jeszcze choć jeden raz nie mógł kiedyś przeżyć." Dobrze, że takie książki istnieją - dzięki nim można do dzieciństwa choć na chwilkę powrócić.

Czeski sen

"Czeski sen" to zabawny, ale i skłaniający do refleksji film poruszający zjawisko konsumpcjonizmu i wpływie, jaki wywiera reklama na zachowanie człowieka. Przywołuję go tu na zasadzie skojarzenia i zachęcam do tego by obejrzeć. Zaś powyższe zdjęcie zostało zrobione na otwarciu kolejnej galerii handlowej w Poznaniu. Była godzina 10. Od 14 w sklepie tym miała się rozpocząć licytacja (od 1,-) telewizora, laptopa i pralki. Trochę tak jak w tym dowcipie, gdy ojciec z synem oglądają w telewizji relację z biegu maratońskiego. - Po co oni biegną? - Pierwszy dostanie 10 tysięcy dolarów nagrody. - To po co biegną pozostali?
Trochę mnie to śmieszy, ale chyba bardziej przeraża. Rozbuchany konsumpcjonizm pociąga za sobą wielorakie skutki, z globalną degradacją środowiska na czele - miał rację antropolog C. Levy-Strauss pisząc: najwięcej inwencji ludzkiej idzie na wymyślanie wynalazków neutralizujących złe skutki cywilizacji.

Historia od F.
Brat babci F. na swoje osiemdziesiąte któreś urodziny kupił sobie całun, do spalenia po śmierci. A z kolei dziadek F. od rzeczonego tu brata zaledwie o kilka lat młodszy na swoje urodziny kupił sobie nowy samochód. Nie ma lepszej afirmacji życia niż zakup dziadka na wieść o zakupie, którego dokonał brat babci. :)

Dialogi biblioteczne

A.: Eva, co Ty robisz?
E.: Cóż, Kochana szykuję sobie urnę...

A rzecz dotyczyła urny na losy konkursowe. :) Przygotowuję konkurs z okazji Światowego Dnia Książki.

Wieczór pod znakiem Closterkeller. Prezent od T. - koncert z ubiegłorocznego Przystanku Woodstock, na którym zresztą byliśmy. Piosenki jak małe wehikuły czasu, owijają melancholią i przenoszą mnie do uczuć, zapachów, dotyków o których zapomniałam lub które musiałam zapomnieć.

F. uświadomiła mi, że luty obfitował w blogowe wpisy, a marzec jakoś mizerią pachnie... Cóż... Nie chce mi się... Niecierpliwie czekam wiosny... A F. zrobiła wspaniałe zdjęcie do mojego artykułu. Niesamowite jest to, że dokładnie ujęła nie treść, ale stan ducha... To nawet rudno wypowiedzieć... No, dobra dosyć tej laurki... ;)

Bracia mniejsi

"Każdy chrześcijanin powinien pomagać biedniejszym istotom", "Zwierzęta to nasi bracia mniejsi"- to słowa z kazania jednego z księży. I nic w tym dziwnego, gdyby nie fakt, że ten sam ksiądz odmówił pomocy w karmieniu bezdomnych kotów. I nie chodzi tu bynajmniej o datki na karmę, ale o zgodę na karmienie kotów w pobliżu kościoła. Ksiądz odmowę motywuje ewentualnym podrapaniem przez koty lakieru na samochodzie księdza...
Nie sądzę, aby dobrze dokarmiane koty, nagle zamieniły się w tygrysy, bo chyba tylko wtedy byłyby zdolne do zadrapania lakieru na aucie. Nie spotkałam też kota, który by ostrzył sobie pazury na masce samochodu - raczej chowają się pod auto, gdzie jest ciepło. Ale pomijając już kocie obyczaje, to gdzie w tym wszystkim chrześcijańska empatia wobec braci mniejszych?

Tzw. syndrom piątku, objawiający się w pracy jakby większym rozluźnieniem i pewną swawolą (mam nadzieję, że Boss tego nie przeczyta), a także zaskakującymi dialogami:
F. : Co robisz po pracy?
E.: Eee... idę do domu... Może zrobię jakiś dobry obiad dla mojego faceta...
F.: No wiesz... Ale z Ciebie feministka...
(Pojawia się P., zapewne na dźwięk słowa "obiad")
P.: Ostatnio jadłem dobre naleśniki za 2,50...
F.: Jak to?! To Twoja dziewczyna Ci nie gotuje...?

Ale i tak absolutnie uwielbiam F. ;)

Książka jest dla mnie nie tylko zapisem, lecz bytem magicznym, książki dają mi poczucie bezpieczeństwa, lubię na nie patrzeć, dotykać je, wąchać - powiedział podczas spotkania w Centrum Kultury i Sztuki w Lesznie Tomasz Łysiak. I przyznać muszę, że nie jestem wolna od chłonięcia książek innymi zmysłami - lubię czuć pod palcami fakturę druku i papieru, którego różne zapachy poznaję. Czy z książek można nauczyć się życia? Pewnie nie, ale to książki stają się jedynym miejscem ucieczki w momentach, gdy życie właśnie staje się nie do zniesienia. I to jest według mnie to poczucie bezpieczeństwa, które dają książki.
Ten weekend upływa jednak pod znakiem książek Jana T. Grossa: Strach i Sąsiedzi. Warto je poznać, aby wyrobić sobie własne zdanie, niezależne od medialnego szumu, zwłaszcza wokół pierwszego tytułu. Książki te to powrót do zagadnień, którymi zajmowałam się podczas studiów. A czytam je w miejscu skąd pochodzę - kolejny powrót. I zastanawiam się czy to miasto, tak dobrze poznanych kątów, schodzonych bruków, oswojonych uliczek jeszcze mnie kiedyś przygarnie? Czy będę musiała tu wrócić na dłużej? I cichą mam nadzieję, że jednak nie.